![]() Son Nefese Kadar
Gece
Matruşka bebekleri gibi Ruhsuz ve soğuk Kimsecikler yok Bir ben varım, birde yokluğun Yıldızsız, karanlık Ve Adı konulmamış bir yalnızlık Gözlerimden akan yaşlar utanıyor halimden İçtiğim sigaralara düşerken Ne çok iz bırakmışsın bende Bir o kadar da acı Ellerim titriyor Sarmaya mecalim yok yüreğimde ki senli izleri Gözlerinde huzur bulan gözlerim korkuyor Başka gözler benden daha güzel bakacak diye Olduğum yerde çıldırıyorum Beni anlamayan yüreğim isyan ediyor Gecenin umursamamazlığından Şimdi sensiz Teninde can bulan tenim üşüyor Oysa Senden önce tenim Kaç geceye merhaba demişti başka tenlerde Kaç sabaha günaydın Hiç bu kadar üşümemişti Ne kadar ses dokunmuştu oysa kulak kıvrımlarıma Hiç biri bu denli okşamamıştı Hepsini unuttu da Bir sende kaldı sevgili Seni sevmek ne kadar zordu Ne zahmetliydi Sende biliyordun Biliyordun da Son nefese kadar diyordun Şimdi son nefesi sen mi verdin Yoksa ben mi verdim de haberim yok... |