Ve şiirdi kadın okunaklı
Ve şairdi adam kalemiyle şiire dokunaklı
Ve yetmedi zaman aktı su misali çalkantılı
Okunmadan dizeler yüreğine kadının hep saklı

Ki şiir sokakta değil
Şiir içerde bir yerde serzenişte elde değil
El vefasızın yakasında yüreğinde değil
Yürek mangal gidenin umrunda değil
Asıl suç sahibinde başkasında değil

Kadının adında saklı hep nazlılık
Ve baharda yabana güldü bir anlık
Kopmasaydı hoyratça verirdi huzur canlılık
Nerdesin ey can-ı canan gel bir anlık
Yokluğunda sarıyor bedenimi ebedi karanlık

Bilmezmisin yanarım uğruna birlikte
Artık şavkı sarmıyor Ay’ın bu gece bizsizlikte
Susuzluğuna çare yok hasretin gönlümde
Gel al benide yalnızlığın hiçliğinde
Kaybolmadan izlerim rüzgâr sildiğinde


Mehtap soyunup ışığını geceye dökülüp gitti
Sokak lambası altından beni karanlığa itti
Ve elinde çaldığı yalnızlığımla koca bir hiçti
Bilirmisin ben sensiz sen b/izsiz kaç zaman geçti