1
Yorum
14
Beğeni
0,0
Puan
1652
Okunma
içim mezarlık yeri anne
nicesini gömdüm senden sonra oraya
ölüler konuşmuyor
sessiz çığlıklar boğuyor beni anne
bir dil tutulması bu
bir ay yorulması
bir gül kırılması
yakamozun ışığını kaybetme sanrısı
şehrin ışıkları sönsün
sönsün en son mum bile
lakin
sönmesin çocukların gözlerinin ışıkları
kalmadı
içimde gömülecek yer kalmadı
bunca yaşam kusarken bedenim
ruhumda vakitsiz ölüler hortladı…
10:30/17may./Sev_tap
Cevap Yaz