2
Yorum
1
Beğeni
4,7
Puan
1116
Okunma
Artık gülüyordum her şeye,
Bomboş bardağın dolu tarafını görebiliyordum mesela.
Herkes beyazı pembeyi turuncuyu severken,
Ben siyaha âşık olabiliyordum.
İki artı iki beş edebiliyordu.
Ve dahası… Sen ve ben, biz olabiliyorduk.
Yıldızlar gündüzleri de çıkıyordu seyrine,
Balıklar gökyüzüyle kucaklaşıyordu.
Kuşlarla kavuşuyordu denizler rengine,
Karanlıkta güneşte kayboluyordu.
Susuyordu bütün yer ve gök,
Kendince konuşuyordu körpe bir dudak.
Gökkuşağını kovalıyordu âmâ bir adam,
Sevdamı dinliyordu sağır bir kulak.
HASAN KARAAĞAÇ
5.0
83% (5)
3.0
17% (1)
Cevap Yaz