Görüyor musun şu erişilmez ışık huzmesini
Saçımda oynaşan şu kıvrımlar
Gözlerimden sonsuzluğa uzanan.
Öylesine sıcak ve erişilmez
Geride bir hasret bırakan.
Soyut bir varlık
Ellerimin arasından kayan.

Ne gerçek nedir yalan
Baştan aşağı ruhu sarıp sarmalayan.
Kimim ki hakkım olsun
Neyim ki dokunulmazlığım,
Nedendir bilemem şu kırılganlığım.

İnsanım işte; etten kemikten,
El kadar bir çocuk belki de zaman zaman;
Annesinin dizinin dibine kıvrılıp yatan,
Bağrına sığınan.
Okşa annem saçımı,
Esirgeme sakın varlığını.
Koru, kolla, al kollarına
Ve koru beni şu acımasız hayat denen yolda.

Yüksünmem gözümden süzülen yaşlardan
Utanmam asla çocuk olmaktan
İsyan nedir bilmem,
Sığınırım ve severim
Bilip bilmeden;
Kimse karşıma çıkan
Tebessümünü esirgemeyen.

Yoldaşım, kardeşim, sırdaşım
Sürüp giden şu uğraşım,
Kim ne derse desin,
Sadece O’nun yolundayım.
Neşe, elem, keder
Yeri geldi mi yüzümde açar güller.
Biraz mahzun,
Olabildiğim kadar masum.
Buyum işte,
Dünyaları sığdıran gönlüne.