Efsaneler dökülür bakışından dem be dem.
İncelir hayalimde gülüşün elif misal.
Yazdığım şiirlerde naz gülüsün sen her dem.
Erguvanlar açınca saçlarını suya sal.


Hüzün mahreçli öykü ismin bazen dilimde.
Yokluğunda bükülür boynu tüm çiçeklerin.
Sen tebessüm edersin daima gül iminde.
Masalısın aşk kokan emsalsiz gerçeklerin.


Naz ki senin uhdende başkasına yaraşmaz.
Zarafet seni söyler sabah akşam sükutla.
Sana dair hurufat ne ifade etse az.
Her makam sende mukim neyle tamburla utla.


Gül endam desem sana gül incelir edanla.
Leyla’nın hikâyesi sana atıf daima.
Sükutumun içinde sen işlisin hep anla.
Lâle gül sümbül nergis tavrını eder ima.


Her dem naz gülüsün sen suretin nakış suya.
Ellerinden süzülür zarafetin ıtırı.
Mil çekti senin sevdan gözlerimde uykuya.
Sayende artar gülün itibarı hatırı.
Ankara,30.03.2014 İ.K