93
Yorum
92
Beğeni
5,0
Puan
4579
Okunma

Yoğunlaşmış gökyüzü, dökülmüyor toprağa.
Her tarafı kaplamış , kasvet veren bulutlar.
Susuzluktan kurur gül,çiy düşmüyor yaprağa.
Gerçek olmaz bir türlü, beklenilen umutlar.
Azgın dalga kabarır,çarpar vurur sahili.
Kapkara bir renk alır ,denizlerin dahili.
Bu havada tur atar , insanların cahili.
Kanat çırpan martılar,sözlerimi kanıtlar.
Baktıkça hüzün verir,sahillerin tadı yok.
Yaşam dolu,rengarenk yazlıkların adı yok.
Çekilmişler bir yere, insanların şadı yok.
Sızlatıyor içimi, terk edilmiş konutlar.
Domur domur birikir gözyaşlarım içimde.
Günden güne çoğalır beyaz teller saçımda.
Dertler öyle doldu ki, yer kalmadı fıçımda
Mahzun gönlüm besteler,türlü çeşit ağıtlar.
Kış mevsimi gelince,duygularım paslanır.
Yeisle çarpar kalbim, merhametle yaslanır.
Issız ücra yerlerde, fakirlere taslanır.
Soğudukça havalar düşündürür yakıtlar.
Bir damlayla taşacak içimde dolan yaşlar.
Akıtırsam zehrimi belki mutluluk başlar.
Deva bulur kaderim.artık çatılmaz kaşlar.
Yağarsam rahmet gibi,can özümü soyutlar.
Füme renkli bulutla,hem dert olup ağlarım.
Göz yazlarım sel olur yağmurlarla çağlarım.
Ürün verir bol cana, bahçelerim bağlarım.
Artık geldi galiba, beklediğim vakitler.
Ülkü Ahıska
Taslanmak: Üzülmek,canı sıkılmak
Fondaki resim kendi çalışmam
5.0
99% (87)
3.0
1% (1)