Sayın Ülkü Ahıska’nın “Ayrılık Treni” şiiri, adeta bir hatıra defterinin sayfalarını açıp tek tek okuyormuş gibi bir duygu veriyor. Şair, ayrılığın yalnızca bir mesafe olmadığını, içi kavuran bir yangın, ruhu kemiren bir sızı olduğunu çok yalın ama etkileyici bir dille aktarıyor. Şiirin arka planında, insanoğlunun en eski imtihanlarından biri olan “bekleyiş” var: gidenin dönmesini, dönmese de bir haber göndermesini, hiç değilse bir selam yollamasını umut eden kalbin sabrı.

Dizelerin büyük bir kısmı, gelenekten süzülüp gelen imgelerle örülmüş. “Davar, çebiş gütmek”, “pakla yolmak”, “kavurga tavlamak” gibi ayrıntılar, şiiri bir köy hayatının içtenliğiyle bütünleştiriyor. Bu yönüyle, şiir sadece bireysel bir ayrılık acısını değil, aynı zamanda Anadolu’nun kültürel hafızasını da taşıyor. Bir tarafta “fırtına uğultusu” ve “soğuk yağmurlar” gibi içsel kasırgayı simgeleyen imgeler; diğer tarafta “Hüseyin usta’nın türküsü”, “pat pat moturla düğüne gitmek” gibi hayatın küçük, gerçek ve dokunaklı ayrıntıları… Bütün bunlar, şiirin hem hüzün hem de sıcaklık yüklü bir duygu yelpazesi sunmasını sağlıyor.

“Aşk ve sevgi ne demek gel de onu bana sor” dizesi, şiirin adeta kalp atışı. Çünkü ayrılığı en çok da aşkın gölgesinde anlamlandırıyoruz. Ayrı düşmek, sadece sevgiliden değil, aynı zamanda kendinden, kendi iç huzurundan da kopmak demek. Şairin burada yaptığı şey, ayrılığı bireysel bir dram olmaktan çıkarıp, herkesin içinde bir yerlerde dokunabileceği ortak bir tecrübeye dönüştürmek.

Bu şiir, bir bakıma “Türkünün kardeşi” diyebiliriz; çünkü her kıtasında, saz eşliğinde söylenmeye hazır bir ezgi var. Ayrılık, özlem, hatıra, gurbet ve aşk; Anadolu irfanının en çok işlediği temalar… Ülkü Ahıska’nın kaleminde bu temalar yeni bir tazelik kazanmış, duygu ile hatıranın birleştiği bir noktaya taşınmış.

Sonuç olarak, “Ayrılık Treni” yalnızca bir sevda şiiri değil; aynı zamanda bir kültür ve hatıra belgesi gibi. Gidenin ardından kalan boşluğu, köyün sokaklarından şehirdeki fırtınalı günlere kadar genişleten şair, ayrılığı her yönüyle hissettirmeyi başarmış. Bu şiir, hem gözleri nemlendiren bir ağıt hem de belleğimizde sıcacık bir anı bırakan türkü tadında bir yolculuk.

✍️ Ellerine sağlık, sayın Ahıska. Bu şiir, hem hüzne hem de hatıraya şapka çıkartılacak bir güzellikte.

Vesselam

Ser Feyzlizof Delibal Hazretleri namı diğer Celil ÇINKIR