![]() Geceyle Bedava Münazara
Gelişinin ayak izlerini gördüm.
Altında hayatın ezildiğini, Sarıydı çocukluğunun saçları. Üvey bir aşk peydahlarken, Suni yaşam teneffüslerinde boğulmuştu, Kimliği belirli bir piç, Kirası paha biçilmez duygularında. Senin bildiğin kadınlardanım diyordu usulca, Dudakları ıslaktı. Tüm ganimet yârin yanağıydı İçsel iç çekişleri saymazsak. Geldiğin yer bâtındı Geri kalanlar batıl, Ve Seni doğururken günlerin Geceyle acemice düzüşmelerini izledim. Zemheri soğuklarda Karların eriyişini, Hatırı sayılır kahvesiz gecelerde. Gecede pek fehamet Aslında sen gelince bileniyor haline, Bir serüven kuytusunda varıyor tüm ihtişamıyla beynime, İblisini kandıran kelimeler türüyor dilimin ucunda, Islıksı bir bank/nota satıyorum her şeyi. Bir rakıya mesela, Mesela seni anımsatacak her hangi bir heceye, Geceye, Ayaklarım acıyana kadar yürüyorum izinde. Pirincin taşlarını ayıklar gibi Ayıklıyorum her şeyi. Gözünün ucunda bitiyor ilahi bir aşk, Ve bir Tanrıça son okunu kendine saplıyor. Bir kulluk psikolojisidir gidiyor. Özünden Tanrılar fışkırırken, Ben sana adanıyorum günde beş vakit. Yokluğuna adaktır belki, Nedensizlikte ihtimal dâhilinde… Havarisi eksik ti bu aşkın, Ya çarmıha gerilse, Ellerinden, Ayaklarından, Tüm uzuvlarından, Kim çekecek göğüne diyorum. Ellerin kapatıyor ağzımı. Susuyorum. Sana susamışlığın en yoğun halidir. D/üşüyorum. Anne şefkatine denk geliyorum. Paydaları eşitlenmiş bir kesir Sonu gelmiş bir denklem gibi Kaleminin ucunda bitiyorum. Galiba ben seni seviyorum. Kimse duymasın, Övünmekten korkuyorum. Nöbetçi_Piyanist |