Zamanlarının büyük bir kısmını para kazanmak ve saklamakla geçiren insanlar sonunda, en çok istediklerinin satın alınamayacak şeyler olduğunu anlarlar.
Paylaş
duygularım dibe vurup durulmuş bu saatlerde aşk ise kıyamet gününde bu gece yükselen dağlar ise alçalıyor azar azar gözlerimde nehirler ise durgun ve bulanık görünüyor sığılanmış sularında biraz denize uzandığımda ise kıyıya vuran yunusları görüyorum usulca
hayat durmuş ve denizler yükseliyor yeryüzüne şehir boyuna varıp istila ediyor caddeleri kapanan yollar ardındaki can simitleri ise cansız sokaklara sürükleniyor sessizce
yaşam ve ölüm arasına kurulan bir kent gibi harabeye dönen yüreğimde inşa ediliyor acılar geçmişin kalıntıları savrulurken caddelere omuzlarımda ise minareler yükseliyor metrelerce ve ben de ellerimi açıp dua ediyorum gökyüzündeki meleklere
yaşanması ve katlanması zor ama ölmesi daha imkansız bir hayat yaşıyorum bu dünyada aslında ölmesi kolay olsa da tek korkum ölmek değil de yarınlara bırakacağım mirasımın yavaş yavaş yok olmasıydı bu yaşamda
sanki aşk alacaklıymış gibi her gün onca bedel ödetiyordu bana saat saat hani kılıç gibi keskin olup da kesip atsa bir kenara diyorum bir çırpıda ve ben de sil baştan bir denize yeni olta atsam yeni bir hayat için ama nerde taksit taksit saniyesine kadar çekip alıyordu beni içine eritiyordu dirhem dirhem
uzanıp sol yanımı yokluyorum bazen yokladıkça şüphelenmeye başlıyorum kendimden sanki aklını kaybetmiş bir deli gibi kalpsiz olduğumu düşünüyorum an an düşünürken
hani bir savaş düşün tam kaybederken bir anda kazandığın geliyor aklına ve bir anda yok yere seviniyor kalbin ama ben her defasında onca savaşın ortasında hep kazanırken hep kaybettim bu yaşamda en kötü duygu da bu olmalı gerçi öyle veya böyle hepsini yaşadım bu hayatta
çünkü bazen insanlar üzerini silmek yerine üstünü çiziyor hayatın bir kalemde ya da silip hiç bir iz bırakmadan yok ediyor seni senelerce
ama yıllar da öyle ağır geçiyor ki bu yaşımda ağırlığınca eziliyorum altında yavaş yavaş biraz üzerine gülsem de hayatın görülmüyor ki uzaktan
şimdi koskoca bir denizde kurak bir çöl kalbim yaşadığım yer ise adını hatırlamadığım bir kent işim ise en güzel günlerin bedelli askerliği aklım ise kayıp, yatacak yer arıyor kendine kalbim ise alıp başını çoktan gitmiş uzak şehirlere şimdilerde ise derinden derinden hasret çekiyor içine ben ise parça paraça yükleniyorum yaşamdan ölüme . . . Mawish . . . YAŞAMDAN ÖLÜME-Mawish Şiirleri
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yaşamdan ölüme şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Yaşamdan ölüme şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.