sokağa çıkıyorum
ayaz mı ayaz
donmaz
ıslak yüreği



sıska bir çocuk
paçama tutunmuş yırtar
kağıt mendil satar kalem elleri

- abii sevdiğin için…
sevdiğin... çin… in…

sesi küçüldükçe sokakta
sattığını alamadan büyür bedeni


ayaz mı ayaz


köşe başında
yakmış gemileri
gülümser inci dişli esmer bir peri
kırmızı tırnaklarını kemirir
kemirir de
içimde erir düşleri



ayaz mı ayaz sokak
üşütür sensiz yürüyenleri
bak sığınmış kaldırımına şarapsızlar
çekerek üstlerine yıldız desenli geceyi
uyuyorlar mahzenlerinde sessiz



dilimde ıslık donuyor
ayaz mı ayaz sokak
şımarık cebiyle tutmuş
sarmış ince belini serseri
sevmiyor
üstüme üstüme geliyor
sevemez de
konuşsa küfreder sokağa
nar yalamış dilleri



alev akıyor kanım
sıtmayı yenen bedenime
sıkıca sarılıyorum
iyice titriyor
kör ediyor gözlerimi
sokağın uğuldayan sesleri



ayaz mı ayaz sokak
yanıyorum
en çıkmaz yerinden saplamış böğrüme
buz sarkıtlarını
eritiyorum kurumuyor
kurutamıyorum
sırıl sıklam yüreği