Elim telefonun tuşlarına kilitlendi,
Sevinçle aradım,
Kalbim yerinden fırladı,
Saniyeler yıl gibi geçti,
Aklımı sorarsanız, çoktan gitti,
Nefesimi tuttum, bırakmadım...

Telefonu açtığında,
Sanki büyük ikramiye bana vurdu,
O derece sevindim,
Aldı götürdü aklımı,
Bir yerlere savurdu,
Neden sonra kendime geldim,
Heyecanla dedim ki :’Seni çok özledim,
Nasılsın canım?’

’Canım, ben de seni.’ dedi.
Allah’tan yüreğime su serpti,
O anda canımı vermek isterdim,
Son arzum olsun, görmek isterdim...

Canımın içi ya,
O dünya güzeli,
Ne tatlı, ne güzel, benim her şeyim,
O paha biçilmez bir servet,
Serveti kalbi...

İstemesin ama kalbimi,
Fukara olur,
Derbeder olur,
Çilekeş olur,
İstesin ömrümü,
Vermeyen namerttir,
Yolunda ölürüm,
Ölürüm, ölür!
Kurban olurum...


Vecdi Murat SOYDAN
(Yaşanmamış Aşkların Şairi)
14/12/2013-Isparta- Saat: 18.40