Çaylak ruhumun demi çöküyor yüreğime ağır ağır…
Sinede paslandırıyorum atmaya kıyamadıklarımı
Duyulmuyor ne söylesem,
Şehir kendi gürültüsünden sağır
Adımlarımın altından topluyorum bir bir
Geride bıraktım sandıklarımı…

Hiç geçmediğimiz sokaklara teyelliyorum adını
İllegal hayallerim,
Gerçekmişçesine sarıldığım sanrılarım
Bir de saksıda ki yabani otlarım
Öğrensinler diye
Sensiz durmadan tekrarladığım şarkılarımın,
Eksilen notalarını…

Bir sevişin,
Başka sevişlere hızla kayışını izlemekten
Ve bunu öylece basit anlatmalarından
Öylesine yorgunum ki…
Eskimeyen sevdalar ruhumda hala
Gözyaşları nehirler gibi sol yanımda
Kanı hala ilk günkü kadar akışkan…
Ben eskilerimi
Yenilere hiç değişemeyeceğim anlaşılan…
Eskici…
Yok teslimiyetim yeni bir aşka…
Geçme kapımın önünden,
Yok sana verebilecek kadar kıymetsiz eskim,
Ruhumun acılarından başka…




Elif SEZGİN