Organ bağışlar gibi, bağışladım aklımı
Diğer tüm organlarım beni kınıyor annem.
Bir türlü çözemedim yaptığında haklı mı
Yar beni bilmediğim yerden sınıyor annem.


Bal deyip zehir sundu tadı gitmez damaktan
Nasıl da attı beni huzur denen hamaktan
Bir türlü vazgeçmedi kalbimle oynamaktan
Aşk denen illet beni çocuk sanıyor annem.


Benim gözüm ondaydı onunki ise ünde
Muhakkak defo vardı verdiği her üründe
Şıkışmış mermi oldum gönlünün şarjöründe
O tetiğe bastıkça başım dönüyor annem...


Sadakatte çekimser, çapkınlıkta yiğitti
Sol yanı sabıkalı biriyle çekip gitti
Bedenim arızalı beynimin pili bitti
Ruhumun bataryası yanıp sönüyor annem


Fikir yarda olunca dil bıkmazmış zikirden
Bembeyaz hayallerim görünmez oldu kirden
Dualar bedduaya dönüşüverdi birden
Kabuk tutmuş yaralar tekrar kanıyor annem


Ya o bana fazlaydı, ya da ben ona azdım
Sevme kızım yanarsın derdin de inanmazdım
Yanan; cadde, kasaba, şehir olsa yanmazdım
İçimde koskoca bir ülke yanıyor annem...





Filiz Yüksel 2011
Kocaeli