20
Yorum
26
Beğeni
5,0
Puan
2854
Okunma

Ey sevgilinin hassına mahsus ma’ni nilgün
Bakmayla doyar sanmayasın çek göze sürgün
Bendinde taşan âşığı kimin aklı alsın
Mâîsi pınardan süzülen zât yarı ölgün
Bir aşk küfesinden, sevi vârî buketinden
Rahmet çiseler cânsuyu kürsîde mi her gün
Gönlüm feyezân bahşediyor kıssası müthiş
Lâkin kabahat bende değil kendine özgün
Fâlnâme sinem, telvesi cân; fincana tutkun
Azrâ bebeğin gülde, solan şebnemi üzgün
Cânan mabudum yâr görünen nâfe bu; nâdir
El çek sarayımdan; bula Yoksul, göre çözgün
Nâfe :: 1. ceylanın göbeğinden çıkan misk. 2.sevgilinin saçı.
Mef’ûlü/mefâ’îlü/mefâ’îlü/fe’ûlün
.
5.0
100% (25)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.