6
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1418
Okunma
İşte şimdi çuvalladın Ağçanya
yetmiyor kurtlar sofrasına hürlüğün
ya boyun ey, köle ol, sahip olduklarına
ya da dön, sana benzeyen tutkularına.
Varlığın yetmiyor mutlu etmeye
hırsından kör olmuş gözleri.
Boşluk yaratmıyor yokluğun
kötüler alıyor her daim yerini.
İşte yine çuvalladın Ağçanya
derinliğin boğar kendi içinde kendini.
Kaybolur değerlerin..
görünmez karanlıkta
aşk’ın ışıl ışıl gözleri.
Hızlı hızlı geçtin bu yüzden tren garını
yürüdün yürüdün aynı noktaya geldin
belki de bu kez çayın içine atılan bir şeker gibi
sımsıcak bir yürekte kaybolup gitmek istedin.
Artık çocuklar şekerle susmuyor Ağçanya
hayat kırkından sonra başlamıyor
şimdi güzelliğinin yerini
şakaklarından yanaklarına uzayan
derin bir keder alıyor
kabul et çuvalladın Ağçanya
m-jgan
5.0
100% (12)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz