Bir umuttu açık bırakılan kapılar
Belki biraz mavi
Yakut yüzlü çocuklar gibi
Su bakışlı sevgili...



Sarı saçlı güneşti ellerin
Tenimi yakan
Hüznüme tebessümler katan




Bir yudum çalmak gerekti
Denizin mavisinden
Ki oda çalınmış gökyüzünden...





Aşk ateşi sönünce sevgili
Kırıldı Erosun okları
Tüm mavilere kara çalındı birden
Ve aşk sürüldü yeryüzünden



Beyaz bir nefesti nefesin
Kardelen gibi tertemiz
Vuruldum alın yazımdan sana
Haykırdım asice
Bilirim asiliğim ölüme sevdamdır
Güneş değince gözbebeklerime
Gökkuşağı kayıp gitti avuçlarımdan
Vuslata son bir nefes gibiydi zaman
S o n s u z a ş k umut kırıntısı




Özgürlüğü takıp koluna
Ve yoluna düşmek sevgilinin
Bir güvercinin kanadından çalmak beyazı
Zorlu fırtınalara dayamak sırtı




Ne güzelmiş meğer
Bu şehirden geçerken sessizlik
Ses olmak bir yüreğe
Yersiz yurtsuz sancıları
Konuk etmeden geceye



Her şeyin bittiği yerde
Yeniden doğmak
Geceye sarmak
Tütün tadında tüm acıları
Mazinin dumanında savurmak hasreti
Dolunaydan çalmak mağrur aşkı
Vuslatı günbatımında saklı sevgili
Sana adamak aşkı
Ve hayatı…






Güzel sesi ile satırlarıma nefes olan sevgili Selma Şengül’e ve Edip Ahmet kardeşime sonsuz teşekkürlerimle.İyiki varsınız dostlar.