Sırtımda yılların yorgunluğundan bir hırka
Yalın ayak ıslak sokaklarda
Gecenin içinde kaybolmuş bir rüya gibi,
Ne gökyüzündeyim ne de toprak altında.

Ufacık bir umut kırıntısı düşümde,
El uzatsam düşecek sanki avuç içlerime
Ama daha dokunamadan yıkılır gibi,
Korkuyorum: Takâtim tükenir mi?





İçimde bir çocuk ürkek, çaresiz
Hıçkırığı yankılanır ıssız caddelerde
Yine kâbuslar içinde ya kaybolursam diye
Düşmek kolay da, kalkmak mesele,
Ya birlikte düşersek hepimiz ?




Her an yükseliyor içimde ki fısıltılar
"Güven," diyor biri; "Kork," diyor diğeri.
Bıçak sırtında korkak adımlar
Omzumda yıllar, dilimde suskunluk,
Ruhumda bir yankı: Sessiz bir dokunuş…




Bir kuş gibi özgür, kelebek gibi renkli,
Çocukça yaşamak isterdim,masalca
Oysa ki o masum çocuk oldum olası isyanda
Güneşe âşıkken kalınca zifir karanlıkta...

Ellerimi uzatsam, ışığa dokunur muyum?
Yoksa yine gölgelerde kaybolur muyum?
Herkes gibi.
Şiirinizi kutlarım. Kaleminiz Daim olsun. Saygılar.

Şiirler şairin ruh halinin bir yansımasıdır şiire
Kutlarım değerli kalemini ve eserini
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, hoşça kal, sağlıcakla kal

Barika bir eser yqzan yüreğinize sağlık yorgun bir ruhun çırpınışları , umutla umutsuzluk arasında gidip gelen bir kalbin derin sancılarını çok güçlü bir şekilde yansıtmissiniz maşallah selam sayginla kıymetli üstade