Anne anne anne
Neredesin annem
Çalmışlar annem çalmışlar
Kırmızı balonlarımı çalmışlar
Uçurtmamı parçalamışlar
Bebeğimin üzerinde postal izleri var
Anne anne duymuyor musun anne


Bombalar yağıyor üzerimize
Her adımımızda bir mayın
Parçalıyor uzuvlarımızı
Kimimizin kolu
Kimimizin bacağı
Kimimizin hayatı kopuyor


Ölüm yağıyor gökyüzünden
Kan akıyor göz pınarlarından
Bir karış toprak için
Yeşermeden fidanlar katlediliyor
Ölüm yağıyor anne ölüm

Kıytı bir köşede bir çocuk ağlıyor
Her patlama sesinde biraz daha küçülüyor cüssesi
Minnacık elleri ile kapatıyor kulaklarını
Gözleri ile koşuşturan kalabalıkta
Tanıdık bir çehre arıyor ümitsizce

Bir anne ağlıyor
Kanlar içinde yatan bebeğinin başında
İsyanlarda dili bunu yapanlara
Kan kusuyor hıçkırıklar arasında
Mis kokusunu kan kokusu sararken
Bir anne ağlıyor avaz avaz

Anne söylesene
Neden kıyıyorlar çocuklara
Her savaşta yüzlerce çocuk katlediliyor
Cennette nasıl sığacaklar anne
Artık öldürmesin çocukları öldürmesinler

Anne sen öğrettin bana
Allah’a dua etmeyi ondan istemeyi
Kopan bacaklarımı istesem geri verir mi anne
Şarapnelden gözleri kör olan Ayşe’ye
Gözlerini geri verir mi anne

Anne neden hep Müslüman çocukları ölüyor
Dünya sevmiyor mu bizi
Biz Allah’ı seviyoruz diye
Ve Allah görmüyor mu bize yapılanları
Biliyorum annem biliyorum
O ne yapıyorsa iyi yapıyor diyeceksin
Bir bildiği vardır diyeceksin haklısın

Ama artık bitsin be annem bitsin
Balonlarımız patlamasın
Uçurtmalarımız özgürce havalansın
Bebeklerimiz postallar altında kalmasın
Ve gülen yüzler solmasın be annem solmasın ….