Zalimin zulmü kimi zaman şiddetinle gelir,
Peşinden pisligi sürükler, mazlumlara sürer!
Biz boyun eğmeyeceğiz...

Çekildim sobanın arkasına,
Ateşi görmeden ısınıyorum!
Kömür yanıp kül olasıya kadar,
Bardağımda ki su bitesiye kadar,
Dilimin Robasini soyup,
Tevekkül edeceğim!

Mirası adalet ise Babanın
Kaldırması yürek ister!
Bencil ise temel kuralın,
Sahteliğinle....
Yıldıza eş olsan ne olacak?
Hadi....
Gökyüzünde binlerce ışığa karıştın da!
Aralarından seni kim ayıracak?

Öyle güzelsin ki!
Hoş görü ve nezaket suretinde varsa,
Ellerin kirli, yüreğin kurtlu!
Kendini tanıtacak kişiliğin,
İsmini utanmadan söyleyip,
geçmişinde leke yoksa!

Yüzsüzlüğün gölgesinde yaşanan,
Birikmiş bir sitemden gelir habu hallarım,
Gerçekle yüzleşirken zamanlarım,
Sonu kaybolmuş takvim yaprağına dönüştü,
Sevap işledin...
Yüze mi vurursun?
Başım bir ağrımaya görsün!
Dilimin kırbacı aklimin dayanma gücünü düşürecek!

Ben unutmuşum gerçekleri, anlatsana bana!
Ezelden beri varmıydı bu inanç?
Cennette bir köşk adına.
Sokaklarda it sürülerinin çoğalmasına göz yummak?
Ey başıma gelenler,
Ey emeklerim!
İyilik adına yüreğinize yerleştirdiğim,
Köklerin meyveleri sizin olsun!
Ağzım bi susmaya dursun,
Altın kilit dahi açamaz,
Toy fidana isabet ederse kurşun,
Bakışım buz kütlesini aratmaz!

Bir kıvılcım ışık vardıysa tutunacak zamanında,
Toz duman içinde,
Yalın ayakla,
kerpiçler dikerdim!
Hadi zar zor köprüyü geçtiniz simdi;
Geride kalanlar,
sorumluluğunuzdan mi çıktı?
Kime?
Bu taşkınlık,
Bu düşmanlık?
Ey yabani gül!
Sen hangi zalimliğe imzanı atıyorsun?
Gözüm bi kör olmaya görsün,
Kalemimden dökülen destan,
Kömür yangınına benzemez!
Nefretimi yüzünüze kusar!
Son damla suyumu icer
Sofradan kalkar giderim!


Hanife Bayazit