Bir sivrisinek vızıktısının rahatsızlığında ,
uykusuz bir beynin ne kadar sağlıklı olabileceğini sorgularcasına....

Güneşin kurutamadığı beyinleri,
Resmiyet kokan romantizmle,
Beyinsiz program sunucularıyla,
Boğazımızda hep aslan pençesiyle,
Asırlarca su görmeyen toprak misali,
Patlamış, pörsümüş,
İçine karanlık sis çökmüş,
Ruhlar...

Kahkahalara boğulan hüzünler,
Unutulmuş kişiliklerin çatlak bedenleri,
Ve onlardan kaçışan ruhlar.

Cadde boyu camekanları kesiyorum,
Bir yanda silik silüetim,
Öte yanda silüeti olmayan bedenler.
Amaçlarından men edilmiş,
Ruhları tutsak, kalpleri boş.

Belki de tüm gördüklerim,
Sadece kendi silüetim.
Estetik bir idam cezalısı,
Belki fiyakalı bir kefen içinde,
Kurtçuklara yem olan ben.

Veyahut bir İsmet Özel şiiri:
"laboratuvarda çalışanlara sorarsanız,
Ruhum sahte.
Evi Nepal’de kalmış,
Slovakyalı salyongozdur ruhum."