Şehir henüz uyuyor, kimsesiz sokak ne garip
Telaşla koşturuyor bir çocuk kadın acaip
Ayaklarında çarık sanki, ince elbiseler
Soğuk lakin hava, görsen nasıl küçük cüsseler
Çocuk mızırdanıyor belli pek yoruldu yazık
Kadın çekiştiriyor, haydi bak kaçar da azık
Direk ışıkları bir huzme yüzlerinde soluk
Bakışlarında umut nerde, göz nasıl da donuk

Apartmanın önü birkaç araç da beklemede
Okul çocukları koltukta hep şekerlemede
Koşar adım geliyor bir çocuk nasıl acele
Kalınca montu, taranmış saçında bir kurdele
Asık suratlı çocuk yer hazırda yok ki selam
Yasak mı kentte gülüşler çocuk güzünde bu gam
Araçta bir arabesk parça sormayın ne acı
Şoför sinirli nasıl hızla geçti bak aracı

Saçında röfle, ayaklarda incecik de topuk
Tıkır tıkır yürüyor, buğdayımsı ten ki kavruk
Elinde çantası bir taksi yok mu burda hani
Saatte göz hadi geç kaldı, pek güzel de fani
Durur yanında özel bir araç binin gidelim
Hanım bu naz niye bin haydi biz de gün edelim
Sakin cevap veriyor taksi beklerim teşekkür
Sinir gerildi, surat beş karış ki gitti şükür

Yavaş yavaş ağaran gün
Şehirde gün ayıyor
Sokakta bir hareket gün ışıkların yayıyor
Kepenklerin sesi elbet de başlıyor gürültü
Koşuşturan ki zaman sorma pür telaş görüntü
Kenarda seyrediyorken, huzursuzumda neden
Soğuk esen yele karşında titriyor bu beden
Çocuk zamanlara özlem içimde ah sokağım
Yabancı sanki bu yerler bakın nasıl korkağım

Ve şöyle bir düşünürken o eski mahallemi
Huzurdu sanki yaşanan, çözendi meselemi
Ezanla başlıyorken gün
Yüzünde nur dedeler
Gülümseyen yüzü bir tatlı selam
Zindeler !
Begonyalardı kokan bahçenin içinde evin
Sokakta yoktu apartman, temizliği görevin
Anam da komşuda erkencecik kapı süpürür
Ve sonra cezvede bir kahve gör nasıl köpürür


Tanırdı birbirini komşu derdi buydu değer
Ve sofralar kurulur komşular davetler eder
Sorardı komşular açmazsa camı Ayşe nine
Çocukların yeri bambaşka geçse çok da sene
Büyük severdi küçük saygısız değil, ne güzel
Fakirdi sofralar yerlerde bir kilim bu özel
Ve şendi kahkahalar başka bir alemdi yaşam
Yürekle tüm acılar yaşanırdı yoktu makam

Büyük şehir kocaman evlerim de nerde huzur
Çocuklarım koşuyor bak yarışta sanki okur
Dizimde bilgisayar ayrı bak odamda yazış
Sanal alemde bakışlar uzak soğukta sızış
Sokakta yok ki güven çık otur ve al da nefes
Modern biçime yaşarken bilinmeyendi kafes
Nasıl da hızla döner dünya haydi koş da yetiş
Derim ki teknolojik bir yaşam bu sorma bitiş


Mefâ’ilün / fe’ilâtün / mefâ’ilün / fe’ilün