Ayrılıkmış sonu n’etsen n’eylesen
Uyandım gül yüzün öptüm ağladım
Gecenin yarısı sağanak boran
Yağmura göz yaşım döktüm ağladım

Talan yüreğimde üzüntü keder
Ölürüm uğruna olurum heder
Nice çok sevmişim yar seni meğer
Yerinden yüreğim söktüm ağladım

Ayrılık mı ola şu esen rüzgar
Olmasın gül yüze zerrece zarar
Bir gün eder isem gurbetten firar
Yaktım gemileri tüttüm ağladım

Çınlar kulağımda şirin sözlerin
Çiçeğe bezenmiş güleç yüzlerin
İşlemiş içime cennet gözlerin
Cennet gözlerine baktım ağladım

Savurdu fırtına attı ellere
Dinmedi sağnağım döndü sellere
Yandım şu güzele şeker dillere
Yerlere yıkıldım çöktüm ağladım

Eritti bakışın beni bitirdi
Gülüşlerin çiçek güller yetirdi
Sensiz her şey anlamını yitirdi
Koşturup yollara çıktım ağladım

Oturdum ağladım yattım ağladım
Uzandım ellerin tuttum ağladım
Dertleri dertlere kattım ağladım
İncedir boynumu büktüm ağladım

Dedesultan susuz göller içinde
Bir ben mi ağlarım eller içinde
Bir gülü sevmişim güller içinde
Kokunu içime çektim ağladım