Önce ayaklarım bastı dünyaya
Ters bir doğumdu…

Doğarken tepeden bakamadım mesela ben dünyaya.
Ayaklarımla başladım ciğerlerime dolan havayı solumaya.
İki örüntülü bir yolda başladım hayatı dokumaya.
Yerdi evet, ilk temas eden ayağıma.
Bastım bir cesaretle toprağa.
Oksijen işledi oradan ruhuma.

Bin bir nakışla başladım hayatı nakşetmeye…
Sonra desenler çoğaldı, sığmadı kalıplara…
Kapılara vuruldu zalim kilitler
Açılamadı, bazı ağır kalibreli kibirler…
Aldırmadım!

Yürek kırıntılarının ardı sıra yollanırken sabah esintisinde bir yola
Akşamın kör karanlığında varamadık hesaplanan boyuta.
Yılmadım!
Keldi, kördü, bizim topal niye sağırdı diyerekten
Geçirdik gidenleri erken…
Ulaşamadım!

Bize de kalakaldı bir merdiven,
Mermerden…
Tırman, tırman yükseklikte bolluk var
Tüm alçaklıkların üzerine basma eğiliminde yükselen…
Kendi dipsiz kuyunla adeta randevun var
Aynalara bakmalar, acele etmeler, tutmayan frenler
Hepsi birer işaretin sembolleri…

Lakin kahkahada kıtlık var.
Sıraya dizilmiş insanlar bir bolluk sorar,
Her köşede bulamadığını arayan yardım gönüllüleri coşar
Ancak birdenbire tayin edilmiş olan dostluğun
Becayişi çıkar başka bir diyara.
Diyar aşırı yer gider, gittiğini de dar eder…
Lafım anlamayan gelinden geçer başkasına varır besbelli
Oda zaten kalkıp gitmiştir evveli…

Kalbin fesadın dan değildir sakındığın
Dostun suratına takındığı maske dendir yakındığın…
Evvelin ahirinden almaz isen bir kelam
Ahirin ezelinden de soramazsın bir meram…
Yol der durursun ebedi
Anlatılan iliklere kadar işledi…
Doğum dediğin ölüm ile fişlendi…
Ters doğdum.
Düz yaşadım…
Buydu tüm hakikat.

Alma dedim kendime mazlumdan tek ah
Ödeyemezsin giderken neyse günah.
Sevdanın altın kafesinde oturur bülbül
Dut yemeden durur mu şen olan dil?
Kaç yıl oldu ben bu diyara gelende
Hiçbir kişi bilemedi bu alemde ne edile.
Aradık menzile bir hedef
Yetmedi nakışa gergef…

Bacadan düştü bir duman
Hikayeye uğradı bir şah-meran
Ne oldu ise hepsi doğumdan
Ah yalan vah yalan
O halde var git sen, az oyalan…
O yalan bu yalan
Doğumdur aslolan.
Hayattır her anı düşle yoğrulan…

maide yılmaz özgüç
15 Ağustos 2013