Sazımın tellerinde, nağmeler çoktan sustu
Nemli kirpikleriyle, an gibi sekti yıllar.
Bahar yağmurlarında, yollara ölüm pustu
Beyaz kefen içinden, kan gibi aktı yıllar.

Bütün sözler tükendi, lal olan dillerimde
Yarım kaldı dualar, açtığım ellerimde
Bülbüller ötüşürken, derdiğim güllerimde
Hüzünlü yüreğime, çan gibi çaktı yıllar.

Esir düştü hayaller, sevda zindanlarında
Hasretler dile geldi, gönül fidanlarında
Kavrulurken sancılar, yangın meydanlarında
Her veda sözcüğünden, tan gibi baktı yıllar.

Bitmeyen gecelerim, delerken rüyaları
Sus, pus olan heceler, süslerken riyaları
Ayrılık sancıları, avlarken hülyaları
Namlu avazlarından, can gibi söktü yıllar.

Geçip gidiyor günler, gözlerimin yaşında
Hasretler terketmiyor, gece gündüz peşimde
Vuslat hayalleriyle, oynaşırken düşümde
Göğsüme hançerini kın gibi soktu yıllar.

Canfaniyem kederler, yağmur gibi yağarken
Kor ateşler içinde bendimi yıktı yıllar.
Yaralı yüreğimden, özlemleri sağarken
Aldığım her nefeste, kor gibi yaktı yıllar.

Yüksel Beyocaktan