Ey, yabancı;
Hani tüm serzenişin banaydı,
Tek suçlu benmişim gibi.
Fütursuzca hayatıma giren,
Kim ya da ne varsa
Ve bir anda terk edip giden…
Kimdi, hadi söyle;
Yalan söylemeden,
Dalgalı denizlerde
Cesurca yüzen
Ve kendini korumak adına,
Hiçbir maskeye bürünmeden.
Eşim benzerim yok benim,
Ne ben diğerlerine,
Ne de onlar bana benzemeyiz,
Bunu bilir, söylerim.
Bir gün bile yeltenmedim;
Ne yüzümde boya;
Yalan da söylemez dilim.

Garip dünyada,
Kendini bilmez kim varsa,
Adeta zincir olmuş,
El ele vermiş,
Halka halka.
Benim tek bildiğim,
Hak yolunda yürümek;
Olsam da bir başıma.

Acı olsa da gerçekler,
Bana tüm öğretilenler;
Onur, şeref ve haysiyet,
Ahlakım ise,
Başımdaki tacım.
Varsın yalnız desinler,
Ya da bir mecnun,
Umurumda değil,
Kendini bildikten sonra.
En azından
Vebalim yoktur,
Ne de acı çekerim,
Vicdanım rahat
Başımı yastığa her koyduğumda.
Gün de geçmez yıl da bilirim,
Sabrım engin,
Yolum ise çok uzun;
Ne kadar olsam da yorgun,
Adalet bulur elbet yerini,
Aydınlık günler çok yakın.