![]() Bağırdım Haykırırcasına Bırakın Çocuklar Oyun Oynasın
Oturmuşum bahçede koltuğumda
Oyun oymayan çocukları seyrediyorum Masum gözlerindeki mutluluklarını tada tada Çıktı amcanın birisi hırsla koşa koşa Dağıttı masum çocukların oyununu sırıta sırıta Bağırdım haykırırcasına bırakın oynasın çocuklar Çocukluğu yaşaya yaşaya umutla Hayatları değişene kadar çocukça Bir çocuğun ana vatanı oyunlardır Çocukluğunu doya doya yaşamasıdır Onların sevgisidir oyun Çocuklar bana baktı hayretler içinde Amca hala elindeki sopa ile çocukları kovalıyordu Kan ter içinde. Haklıydı belki çocukluğunu yaşamamış kaybetmişti Çocukluğunu yitirmişti çocukluğunu yaşarken, bilinmezdi Ama bilinen yaşayamadıklarımıza izin vermekti Güneşin altında uyuyan çocukluğumuzun uyanmasına izin vermekti Pes etti az sonra Çocukları çağırdım bahçeme Onlar oynadı ben seyrettim Çünkü bende çocukken çocukluk dilimi kaybetmiştim Yaşayamadım çocukluğumu, şimdi onların dilinde Yaşıyorum kaybettiğim çocukluk dilimi Artık hatırlıyorum çocukluk dilini Yitirmiş olduğum çocukluk günümü, kendimi. |