5
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
2445
Okunma

Adı Gülbeyaz’dı; gülüşü bahar, neşesi kelebek...
Kader, o beyaz sayfaya siyah hikayesini yazdı.
Neşeyle coşarken ömür bağında,
Kim incitti dalını, kim kopardı yaprağını?
Tebessümü yasa çeviren o takvim yaprağı...
Kopardı seni bağından, bir meçhule savurdu;
Vakitsiz sarardı o gül bahçesi,
Sessiz bir serzeniş yağmuru yağdı ardından...
Yürekteki fırtına, gökyüzünü mateme boğdu.
O ise bir kelebek, konmuştu dünya bağına;
Yaşanmış yılların anısı, boynu bükük bir yetim...
O gül bahçesinden geriye bir masal kaldı.
Güneş bir daha eski rengiyle doğmayacak,
Hazan vurmuş bu kırık dökük iklime...
Renkler küstü, kelebekler uğramaz oldu;
Ömür penceresinden sessizce bakıp geçti...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.