Yırtık bir mektup var yalnızca senden geriye
Yüreğime basıyorum her gün sızımı kessin diye…
Kesmiyor,
ve kesilmiyor bu acıların ardı arkası.

Aynalar yüzümde hep ağlamaklı bir çocuk ifadesi gösteriyor
Gözlerimde hep yaş var
Yüreğimde döneceğine dair hep kırık bir umut.

Belki diyorum;
Belki yarım kalmasaydı sevdam
Hep bir yanım eksik yaşayıpta bir şeyler beklemezdim
Ve bu kadar can kırığı biriktirip,kanamazdım…

Sokaklar,
Bir zamanlar kaldırımlar her bir adımımda gül açıyordu
Bir zamanlar yağmur yüzüme her değdiğinde yüreğim kanatlanıyordu
Ayın şavkı yüzüme nur gibi geliyordu…

Şimdi;
Sen beni acılara alıştırıp terk ettiğinden beri
Kaldırımlar isyan ediyor
Yağmur artık hiç vurmuyor yüzüme
Çünkü yüzümdeki yağmurlar daha ağır yağıyor
Ve gölgem,
Seninleyken dik duran gölgem eğiliyor şimdi
Ay karanlığımdan korkup geri çekiyor kendini…

Sen yüreğime ateş düşürmeseydin
Hayat seviyor olacaktı beni…

Ve aynalar gülerken gösterecekti gözlerimi
Gölgem gurur duyacaktı benimle
Benim dağ gibi olan umutlarım sımsıkı sarılıp düşmeyecekti yüreğimden…

Sen beni sevseydin
Bende kendimi sevecektim…