Umut gölgesinde huzursuz
Yarında saklı her bulmaca
bugünüme dert!
Ve sükut altın değil artık
Yürek acısıyla feryat figanken...

Nerede bölündü bu uykular
Deliksiz uykularımın katili hangi kabusum?

Ayakta uyuduğum,
uyutulduğum dostlarım nazarından
Yok mu sayılır acı hanesinde
Öyleyse bu can çıkmazı da ne?

Hancısı olduğum yüreğin
Son umut yolculuğu nereye

Kırdıkları,
toplayamadıklarım ne olacak

Dağ gibi güzelliklerin miyadı rüzgar esinceye kadarken
Gökyüzü çocukluğumla anlaşmayı bozmuş
Yetişkin olmam kırılganlığımı örtmeye yetmiyorken

Nasıl eğilmediğimi kanıtlamak adına
paramparça bir yürek taşıyorum

Ağır cidden;
belki bedenime değil ama ruhuma ağır

Yıllarla aram kalmadı
Yaşamla arama bir ton acı sığar

Dost mu?
Biriktirdiğim en büyük hiç/lik

Ve yaşamak
Söz gümüş,sükut altın
Ataların bile kifayetsiz kaldığı acı
Hangi kelimenin himayesinde?

Ben bile sığınacak liman
tutunacak bir hayat göremiyorken

Beş duyu organımın yetmediği
Duygularımın ise en kör olduğu haliyle...