Dediler; yaz sözünü, usturuplu, bizahmet
Hakkını vermez isen çekme boşuna zahmet
Bulutlar toplanmadan yağar mı gökten rahmet
Tedariksiz çıkınca, kelamı zerk etmeye
Niyetlendi şu elim kalemi terk etmeye…

Kökten gelir dediler ekten olmaz asalet…
Kalemime dedim de ‘’sen olma buna alet
Cahilden olmaz alim, bildiğinle devam et’’,
Dinlemedi sözümü kırdı yönü heceye
Masal zannetti zahir yıldızlı bir geceye

İşin ehli dururken bilmeze dalmak niye!
Güzel güzel yazardın sen kelâmı safiye
Yazan yazsın isterse, kırkbin türlü kafiye
Ey sözümü büküp de dili kazma edenim
Şu gönlü avutmaktı bütün yazma nedenim.

Zor işmiş..! Çözemedik şu hecenin sırrını
Çelikten mi mübarek delemedik zırhını
Mezarını kazıp da okumalı kırkını
Kalemi salıp düze serbest serbest yetmeye
Gönülden dökülenle kelamı mest etmeye…

Bir nasihat edeyim, dur, bir yol dinle beni
Bildiğin yol senindir bilmediğin yer seni!
Sen, ilminle amil ol, gayrisi gerer seni
Yol vardır kördür gözü, başlar da kararmaya
Yol vardır usul ile ulaştırır semaya…

Her şeyin kuralı var, kuralsız olmaz asla
Destursuz yol alanlar, düsturu bulmaz asla
Görmedin mi cihanda yananı iştiyakla…
Desende tozarım ben kelamımla serazat
Kuralsız tozan olmaz, iki cihanda azat…

12 Haziran 2013