Hüzünlü halimi görsen üzülürdün
Dalardı gözlerim düşünürken sevdiklerimi
Teselli ederdin güzel sözlerinle
Çok erken ayrıldın aramızdan Babam
Bilinmez varlığımdın şimdi anladım
Yılanlar sırtlanlar sardı etrafımı
Başımda dolanır yırtıcı kuşlar
Dostum yok düşman dolu etrafım
Artık sensiz sılam gurbettir babam
Sen varken bükülmezdi bileğim
Sağımdan solumdan payandaydın bana
Sensiz ’im dokunsalar yıkılacağım sanki
Bana verdiğin nasihatler altın sözler kulağımda
Sen hep yanımda kale gibiydin yıkılmazdım Babam
Kimsem yok yalnızım ne Amca, ne Dayı
Kimse anlamıyor kimse okşamıyor senin gibi sacımı
Senin gibi çandan senin gibi içten
Kimse sevmiyor beni yalnızım baba
Herkes yüz dostu dönsem arkamı
Eli tetikte hazır bekler sıkarlar mermiyi
Merak etme Baba sen öğrettin dönmem arkamı
Yıkamazlar Baba senin bıraktığın çınarı
Senin şefkatine dünyalar bedel idi
Sımsıcak sevgiyle büyüttün hep sevdin
Şefkatli ellerinle okşardın sacımı
Canım oğlum deyip sarardın kollarına
Kırmadın kalbimi ne istedim’se gücünce yaptın
Şimdi yalnızım seni çok özledim
Seni seviyorum canım ,canım BABAM

VASIF TEMEL ÇOBANOĞLU
20.05.1995