Cehennem ateşiydi aşk.
Kuralsız yaşamak kadardı hayatı.
Ve çözemediğimiz her soru kadar
Zayıftı yarınlarımız.
Kaybettiğimiz anlar misali
Sınıfsızdık sınıfta hiç olmamış gibi...

Boşluğa mı düştün ?
Şimdi kanma vakti.
Tuttuğun her elin sahibi gibi sahipsizliği yaşama vakti.
Bir gülüş misali, bin anlam
Bin ölüş misali bir gerçekti benimkisi
Yoktu gerçeğim..

Yaramaz çocuk misali yarınlar,
Her yere sürüklenen umutlar gibi.
Bir keşke gibi avuntusu yoktur bedellerin
Gerçek neydi ?
Cehennemde yaşamak isterken cenneti
Tövbesiz sevdim seni
Yaşarken sen başka gözleri...

Zamana dair yoktu kalıntım.
Saatler bir bataklık.
Şimdilerim eksikti sonralarımdan alacaklı
Hiç bir zaman ödenmez şu borç,
İyilerin dünyası
Zerre kadar yalnızlık istedim zaman senden
Bir hayat verdin bana,
Yalnızlığa bile karıştı her keşkem...

Geri dönmek,
Artık kalan her sevgi yaşanmaz.
Aynaların bile nefret ettiği bir ben kalmışım
Dönüşü olmayan yollarda giden aranmaz
Bir masalmışım kısa sonlu hayaller kadar
Oysa bir son istemiştim,
Olacağımı bilmeden bir son’rasına uğurlayan...

Devam gelmedi hayat.
Yarım kaldı yarın...

Vesselam.