![]() BİR AŞKIN SON BİR KAÇ SANİYESİ
Boş ver dedi ilk önce
Sonra gözlerinin en koyuluğuyla süzdü beni Hiçbir şey olmamış gibi önüne eğdi başını Elleri küçük bir kalem sanki Yüreğime yazıyordu küfürlerini -korkuyordum göz göze gelmeye Biliyorum baksam, değse gözlerim onun renklerine Yine bin bir savaş vereceğim ölümüne İçim parça pencik dağılacak ayaklarımın altında Derim öyle yanacak ki; Katranlanmış ölümlü bir mahkum gibi Son nefesinde ki acı ile Belki de nemlenmiş duvarlarda ki yosunları Kazırcasına yanacak içim Son satırlarını yazıyordu küçük kalemiyle Evet, sükut içinde kelimelerini kusuyordu ciğerime Telafisi mümkün olmayan bir rastlantının Tam ortasında ki, Öyle telaş öyle hengâmeliydi ki Sonra durdu ve dedi ki; -gökyüzü öyle dar geliyor ki -Şu küçük yüreğime lütfen ama lütfen -Kovma beni kelimelerimden Bende başımı önüme eğip Ve tekrar tekrar cesaret edemediğim şeyi yaptım Evet, gözlerinin en derinine Benliğimin bile ulaşamadığı yerlere gittim |