1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
871
Okunma
’’Benim doğduğum köylerde ceviz ağaçları yoktu
Ben bu yüzden serinlemeye hasretim
Okşa biraz’’
Islak ve serin gözleriyle
Yalnızlığını doyurmuş bir kadın geçiyor içimden
Ardı sıra koşturarak dağlar geçiyor
Devasa rüzgarlarla savrulan bulutlar
Yolunu şaşırmış nehirler
Ben ürkek adımlarla geçiyorum bir kadının içinden
Öyle uykum var ki
Öyle istiyorum ki
Uyuyayım geçsin kıyametler
Bir asır geçsin
Hiç bilmediğim bir yerde sezsizce uyanayım
Nöbetlerden geçiyorum
Morfin gibi bakışlarını arıyorum
Titriyorum
Yüzü gelip sakinleştirse beni
Elleri ilaç elleri merhem
Sürsem benliğime iyileşir miyim ki?
Dipsiz aynalardan geçiyorum
Gözüm bedenimde değil
Yoruldum kendi maddemden
Ruhuma dokunmak istiyorum
Yalnızlığını doyurmuş bir kadın geçiyor içimden
Ben
.
.
.
Kendimden geçiyorum..
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz