Miras kalmış bize masum bir kedi.
Pek de kibar, ilgi gösterin dedi.

Acıdı insanlar onun haline.
Katlanamayız hiç biz vebaline.

Kedi anladı hemen gözlerdeki niyeti.
Dedi ben kolay öderim yüreklere diyeti.

Çekti takım elbiseyi,giydi ayağa çizme.
Dedi beni takip et, gel beni üzme.

Sana büyük getiri-kâr sunacağım.
Kapan dolu yollarda yön bulacağım.

Kedi önde biz arkada yürüdük.
Gölgemizi peşimizden sürüdük.

Bir ormana geldik kurdu kapanı.
Yakaladı on beş tane tavşanı.

Tavşanları üstlerine götürdü.
Onları görenin ağzı köpürdü.

Gün geçtikçe hediyeler çok arttı.
Gün geldi zembili ile su tarttı.

Bunlar size Servet’in hediyesi.
Servet’in de prenseste hevesi.

Çok zengindir bizim Servet efendim.
Abartı , yalan, desise yok fendim.

Kralı da bu sözler ile bağladı.
Servet ile tanışmayı sağladı.

Bir uçtan bir uca tarla Servet’in.
Servet’i zengin göstermek niyeti.

İleride bir dev vardı konakta.
Varacağı hedefteki son nokta.

Deve selam verdi önünde durdu.
Dev sanki önünde yıkılmaz surdu.

Duydum aslan olmuşsun sen aniden.
Olsana ben de göreyim yeniden.

Dev aslan oldu hemen kükredi.
Kedi öyle korktu, tir tir titredi.

Bir de fare ol ki seni göreyim.
Marifetin kıymetini bileyim.

Dev bu kez de fare oldu zıpladı.
Bizim kedi tam üstüne hopladı.

Yuttu onu tek lokmada yalandı.
Köşkün kabul salonuna dolandı.

Var orada tam mükellef bir sofra.
Ziyafete hiç yapılır mı tafra.

Kral ön kapıda hemen belirdi.
Çizmeli kedi tam önüne seyirdi.

Dedi bu köşk Servet Bey’in malıdır.
Bundan başka onlarca da yalıdır.

Kral dedi bak bu benim kızımdır.
Servet Bey’e yazılacak yazımdır.

Servet’e miras kalmıştı bir kedi.
Çaldı çırptı onu zengin eyledi.

Tehdit ile mülklere hep el koydu.
Aç kalır mı, gözüne dek pek doydu.

Çizmeli göz kırpmaz artık fareye.
Geçti helezonu vardı kareye..


Emine Balı Oğuz