Kendi yalnızlığımdan kaçarken
Sevdanın profil görüntüsüne aldanıp
Buruk tebessümlere kanmıyorum
Gecenin soğuk tenli karanlığında

Alev alev sönen
Sıcak yıldızlar arasında
Üşürken sana özlemim

Varlığın acı yokluğun tatlı
Senden uzakta bu gönül mutlu
Kim inanır şiirlerime
Seni bu kadar çok severken
Hayalin bile terk-i diyar etmişken
Yürek kalesinde dalgalanan
Hasret sancağı
Hilali solmuş bir aydır batan
Kızıl ateşli ufuklarda

Ümitsiz yarınlara türkü yakmaktan
Teline kırgın sazım
Kızgın rüzgarın şarkısını dinlerdim
Oysa bir vakit saçlarında...
Şimdi esen yeller ellerin yurdundan
Kokunu getirir.
Serin meltemler ne de güzel yakışırdı
Yüzündeki perçemine
Ben mecnun yüreğimle baş başa
Seni düşlüyorum her zaman ki gibi
Ayrıldığımız yerde

Yıllar unutturmadı hayalini
İstese de nafile
Bir yaralı ceylan çığlığı
Şimdi gözyaşlarım
Akarken yanağımın yatağına
Bir deli ırmak gibi
Usulca ve yorgun


17 06 2007

Hüseyin Özbay