"Bir ikindi sarhoşluğudur gözlerimde
Gülen hayalinle, kızan gerçeğini karıştırmam
Başımdaki efkarlı duman,
Alkolik yalnızlığıma ince sızı gibi dokunur
Rengi değişirken gökyüzünün
Çehrende ayın sürgün ışığı cemalinden okunur"


Sabahın köründe başladık denizle seni içmeye.İkindiye kaldı sarhoşun naraları.Hayalin başımı döndürürken kızgınlığın genzimi yakandı.Ah başımın dağılmayan sisi, yalnızlık olup çöreklenmek sırasımıydı.Bak akşamı çağırdı gök.Ay sürgün, ay nasıl da yüzüne bakmaya utandı...


Bu gece içimdeki senle konuştum,
Denize gözlerini içirdim susuz kalmasın diye
Geceyi saçlarının rengine boyadım
Uykusundan uyansın diye


Yalnızım dedim ya yalandı.Sen, deniz,ben ve gece vardık.İçtikçe seni kanmadı deniz.Gece, sızmasın diye saçlarını uzattım.Hepimiz aynı kadehte ıslandık...


Güneş tenli ruhun, ruhuma değsin istedim
Yüreğinde açsın güllerin en asisi
Solmasın ufkumdaki sevdanın mavisi
Bana bırak bulutları
Ben toplarım kuşların kanatlarını


Ayazdı.Titriyordu ellerim."Güneş" dedi ay."Çağır gelsin.Onsuz yosun tutarsın.Güneşi görmeden açmaz güller gözünü.Çiy düşmeden hırçınlaşmaz."Öyle yaptım...Göç yolundan çevirdim yaralı kuşlarımı...


Lale kabuğu özlemlerde dirilsin aşkın manifestosu
Bir sana söyleyemedim sensizliğin korkusunu
Madem yaşatmaktır niyetin aşkı çaresiz
Öyleyse çığlık çığlık duyur içindeki sesi sessiz


Daha kim kaldı aşkımı haykırmadığım.Sarhoş yemini ayılınca hatırlanmaz diyorsan ki hiç ayılmadım.Göster sadakatini o halde.Bir cümleni kefaretim sayarım...


Sana ellerinden bir türkü yaptım
Dinle, düşlerin ritimsel tınılarını
Sor, sözlerin en acı sualini
Anlatsın sen gelince dolan boşluğum
Gelişini özleyen yolların hasretini
Telaşlı gidişin konuşsun içinden
Acıya terk edilmiş isyanlarını

Uzat ellerini...Düşlerime değmezse ellerin yıldızlar notasını dökmüyor lir tellerine.Sor, sor hadi...Acıtırım, incitirim diye düşünme.Boşluğum dolunca acır mı içim...Bakar mı yollar gittiğin yöne ?

Beni düşür aynada kaybolan siluetine
Bir çizgi çek düne, yarını düşün
Unutma, sevdaysa yaşadığımız düş
Bahardır saçlarında kokladığım mevsim.

Benim kadar yüzleşmedin sen.Benim kadar dünü affetmedin.Benim kadar düşüne düşmedin ve ben kadar sorgulamadın sensiz gelen mevsimleri.Sen yoksan neden gelirler ki sahi ?

Mutluluk geç gelen tren, yolcular sabırsız
Acılar peşin gelir uzun kalır,
Ateşi koynunda saklayan bir gül gibi hayırsız.


Geç de olsa gel ! Ben yalnız değilim zaten.Sen, deniz,gece ve ben varız.Kırk bacaklı hasret masası kurulu yine.Sen dolarsın kadehlerimize biz birbirimize içimizi boşaltırız.
Sen, deniz, gece ve ben varız.Gül yangını olup düşünce göğsümüze işte böyle naralar atarız.Sen aldırma bize sarhoşun yemini ayılıncaya kadar...





Ah Hüseyin kardeşim, başımda şiddetli bir ağrıyla geldiğim sayfanda nefeslenirken bunlar döküldü.Hafızamın azizliğine uğrarım korkusuyla kayıda geçmek, yazmak istedim.
Unutmadan, şiirin çok güzeldi.Yüreğin gibi.Tebriklerim,saygımla.