Sere serpe uzanmışım
Yüzün sıcacık kumsal
Gözlerinin güneşine yatmışım.
derken...
Ağzından buzla karışık karlar düştü çıplak tenime
Rüzgar poyraza döndü yabancılaşmış ellerinde
Önümde uzanan deniz
Birden başı karlı dağlara...
Dondum!.
Örtünecek bir tek sözcük aradım kar tanelerinde
Kar yanığı oldum.


Hep yaptım aslında bunu
Nefesinin ateşinde kavrulmayı en çok düşlediğim zamanlarda yağdı
ağzından kar
En çok hasretle seyrettiğim zamanlarda vurdu ellerin umutlarımı.
Ne vakit
Gözlerinin güneşine yatsam
Esmer teninin sıcak kumuna
O zaman dondum hep.
En çok o zamanlar sahipsiz,
En çok buldum dediğim zamanlarda kayıp.


Aslında hep yaptım bunu:
Yürek şehrinde bir saray hayal ederken
Penceresiz kulübelerinde avundum.
En çok senin nefesini beklediğim zamanlarda öptü dudaklarımdan ayaz
O yüzdendi dudağımın çatlağı.
Yüreğinin çölünde susuz kaldım
Serap gördüğümü
Kendi gözyaşlarımı içerken anladım.
Kavruldum.


Şimdi ?!
Ne sıcak kumsal,
Ne başı karlı dağ.


Bozkırdayım sevgili!