güzeldi okumak haz verdi saygımla

Sen onlar gibi yabancı
Onlar senden daha yakın.


üzgünüm şiir..

yürekten kutlarım yürek sesini.. sevgim saygımla..

İyi ki yürüyordum
Dursam
Kaldırım olacaktım
İnsanlar üstüme basacaktı dursam.
Yürüyordum
Ve yanımdan geçip gittiler
Senin gibi
Sen onlar gibi yabancı
Onlar senden daha yakın.


Sonu nereye vardı yolun
Ben nereye vardım bilmiyorum.
Sahte gülüşlü maskem cebimdeydi sanki
Geçiriverdim
Yağmurlarımı kuruttuğum bulut yüzüme.
En son onu hatırlıyorum.



Şaziye AYDIN



Güzel anlatımdı severek okudum,
Yüreğine kalemine sağlık,
Yürek sesin hiç susmasın.........
Saygılar selamlar

Bütünüyle çok güzel bir şiir okduum
Yüreğinize sağlık
Esenlikler diliyorum saygılar

sitem ve hüzün..her duygu dolu yürekte olması lazım gelen içsel bir döküntü..yalnızlığımız her dem sokak taşlarına yansıyan efkarımızın derın bir dilemma sancısına yüklenmesı belkide..

kıyısız tebrık edıyorum..

Duyarlı yürek sesiniz, duygularınızı ve hüznünüzü dizelere yansıtmış. Şiiriniz buruk bir tat bıraktı bende. Saygı ve sevgi ile kalın.

Hikmet YURDAER

Teröristin biri, ne var ne yok herşeyi ama herşeyi ateşe atıyor/ Eski bir kentin kaldırımlarında izlerini ararken / İmanlı bir vatandaş onu ihbar ediyor/ "Bu adamın yüreğinde bir bomba var" diye/ bomba imha uzmanı bir polis... Polis, fünyeyle Adamı patlatıyor! ertesi gün sürmanşetlerde "Teröristlerce bırakılan bomba başarıyla imha edildi!" Ben Teröristim" adlı içseslerimden...

Yürek patlaması! yani Sevgili Şair'in şiiri de bir patlamaydı bir bakıma. Ve yoğun sitemli duygular ön planda olan bir şiirdi okuduıuğum

Sevgiyle kalın

BİRAZ ÇOK SİTEM VE TAVAN YAPAN DUYGULAR BULTLARLA GÜZEL BETİMLEMELER HARİKA İDİ KALEMİNE SAĞLIK SAYGILAR

Bulutları sağdım
Bulutları emdi gözlerim.
Yaş biriktirdim
Sonra bulutlar değil
Ben yağdım kaldırımlara
Bana bakan
Ama görmeyen gözlerinde hiç olduğumu anladığım gece.
Yağdım kaldırımlara
İnsanlar baktı bulut yüzüme
Senden daha fazla gören gözlerle.
Allahtan geceydi
Karanlıktı da
Sadece şimşek çakımlarında gördüler sağnaklarımı

BİR ÖZLEYİŞ TAŞIYORSUN O YÜREĞİNLE
DAĞLARIN TEPELERİN ŞU MASMAVİ UFKUNDAN
YAĞAN YAĞMUR DAMLACIKLARINDA ARADIN SEVDANI
DALARAK DÜŞLERE HEP ONU İSTİYEREK
SEVEN ARIYOR SENİ HEP KIR ÇİÇEKLERDE
HALBU Kİ SEN ONU BULUTLARDAN ARIYORSUN
BİR AN OLSUN O BEYAZ TENİNİ GÖRMEK İÇİN
KİRPİKLERİNE DÜŞTÜ O DAMLACIKLAR
SEN FARKINDA DEĞİLSİN

İyi ki yürüyordum
Dursam
Kaldırım olacaktım
İnsanlar üstüme basacaktı dursam.
Yürüyordum
Ve yanımdan geçip gittiler
Senin gibi
Sen onlar gibi yabancı
Onlar senden daha yakın.

GÖNLÜNÜN BAHÇESİNDE HEP SENİ ARIYORDU
NE KALDIRIMLARDAKİ GEZİŞİN
NE DE BULUTLARDA Kİ YAĞIŞIN
BAKR YOLALARINA AH BİR GELEBİLSEN DİYE

Sonu nereye vardı yolun
Ben nereye vardım bilmiyorum.
Sahte gülüşlü maskem cebimdeydi sanki
Geçiriverdim
Yağmurlarımı kuruttuğum bulut yüzüme.
En son onu hatırlıyorum.

UMUT DOLU BİR DÜNYADA
SEVDASI UĞRUNA HEP MECNUNDUR SEVGİLİSİNE
OYSA Kİ SEN YERSİZ ENDİŞELERDESİN EY SEVGİLİ

Gül uclu kaleminiz var olsun,ama sayfamda olmadığınız için de üzgünüm...Sevgi ve selamlarımla...

Bedenin duasıdır gözyaşları...sessiz sessiz düşerler leyl'e...Ahh'tır belki...Belkide Aff'tır makamı ılahiye uzanan.Hüzün ki kalbe en çok dokunan,hikmeti ilahidir bahara uzanan...Dost kalem yürekçe kutluyorum.Dua ile...

Şiiri bir kaç defa okudum,aklıma "neden yağmur insana hüzün verir?" sorduğum günler geldi.
Ve gecenin insanın acılarını,hissi fukaralağını, masumiyetini gizlediği,bir yorgan örter gibi üzerine kapanıp sakladığını düşündüğün yıllara döndüm.
"yağmur sayar mı düşen damlaları gönlünden
üzülür mü dönmeyen damlalara sahiden" diyen /yani ben) ne kadar isabet ettirebilmiştir kanaatlerinde?
Aydınlık var eder eşyayı,aynı zamanda duyguları ve halini insanın.
Şimşek çakımlarında varlığa dönen karalıkta yokluğa hapsolur.
Tebrik ve selamlarımla.

sayfanızda nefis şiir okudum
gönül sesiniz hiç susmasın