44
Yorum
43
Beğeni
5,0
Puan
2884
Okunma

Deniz iç çekiyor yosun tutan odamda
Vuruyor öfkesini harabe duvarlarıma.
Kan kızılı isyan büyütüyorum susayışıma.
Sözcükler martı olup havalanıyor
bir sürü kafiye iniyor kıyılarıma.
Şehir kaçağı çocuklar seyreliyor dalgalarımda.
Su damlasında boğuluyor
mavi yel yorgunu yapraklar..
Dışımda;Kıyıya tahammülü olmayan sözsüzlük
İçimde; Maviye olan özgürlük sessizleşiyor.
Dibine dibine büyüyor kumsalım
konuk gibi geliyor yalnızlık
bahtım damgalanıyor renginde çivit mavisinin
Sağrası tutmuş sözlerim vuruyor karaya...
Mavinin aynasında boy veriyor martı çığlıkları
Masmavi kanıyor güneş gök tutuşuyor avuçlarımda
Mavi deniz biriktiriyor gözlerim rast makamında
Biliyorum martılar bir gün dönecekler kıyıya...
Yosun kokulu şiirlerin özleminde, maviyi koparıyorum güneşten. Mavi bir ışık yakıyorum yarın için...Hadi Deniz’im;Dağılsın rüzgarda sevişen güvercin tüyleri,dağılsın kederle inen şafak vakitleri.Çakıl taşlarının arasına gizlemeliyim dünün, güne kavuştuğu martı saatlerini.Güne eğilen dağların dibinde susa(ya)n çiçekler açmalı,kalemler özgürce güneşe yazmalı isimlerini.Damarlarımda mavi mavi akmalı kanım,bir gök yüzü çıkarması yaşamalı gözlerim.Ve martılar kıyıya mutlaka gelmeli, gelmeli ki; Çocukların ellerinden simit yiyebilsinler.Umutları çalınmamış simit sepetinden...
Ferda Özsoy
5.0
100% (47)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.