Söylenmemesi gereken ne varsa söyledim
İçimde hiç bir gizli sır kalmadı sanki
Öç alırcasına kavga ettim
Dilim lal olmadı kalbim tökezlemedi atışında
Kıdemsiz hayatımın yokuşuna çıkarken kendim
En nihayetinde la havle çektim

Kusurlarımı belki görmezden gelmiş olabilirim
Suçlarımı dikkate almamıştır kimliğim
Kim kimdir nedir hiç kimseye demedim
Ben böyleyim buyum sormayın beni dedim
Nedendir bilinmez ben kendimi böyle sevdim
Her sorunun sonucunda allah kerim diyerek
La havle çektim

Üstüme alınmadım hatadır dedim
Belki olacağı varmış belkide olmalıydı diye söylendim
Kader alınyazısı diye kendimle savaş verdim
Her söylenene cevap vermek yerine
Oturup la havle çektim

İsimsiz kişileri hayatıma çok müdahale ettirdim
Varlıklarından belki memnun oldum
Belkide nefret ettim
Yüzüme gülen dost dediklerimin
Arkamdan söylediklerine güldüm geçtim
Sahte yüzlerine yalan sözlerine prim verdim
Yinede sabır dedim la havle çektim
Kendimi hiç bir zaman doğru görmedim
Her bir kusuru yanlışı kendimden bildim
Bana canım diye yaklaşana canın çıksın diyemedim
Sadece düşünüp la havle çektim

Yalanın riyanın bol olduğu dünyaya ben zorla gelmedim
Ama bu dünyada yaşamayı biraz geç öğrendim
Kıymetsizlikmiş insan varlığı yalakalıkmış kuralı
Yeni idrak ettim yenildim yenilgideydim
Özenli yaşam sürmesini bu yüzden bilemedim
Gülen yüze eyvallah kem göze elveda sözünü geç söyledim
Ben bu yüzden çok acı çektim
Ama her defasında rabbime la havle çektim......


aleyna ırmak 28:02:2010 03:28