Yumma aç gözlerini,
Gözlerimde bitir kendini.
Göz kapaklarının halkaları altında,
Bakışlarımda...

Kulağımda çınlayan sesin,
Dudaklarımdan düşen nefesimle
Uzaklardan yankılanan
Dilsiz bir çağlayandan akıyor...

Bırak kendini karanlığa;
Kendi gecene gömül,
Kendi yüreğine...

Yağmur ve altın şimşek,
Kamaştırsın gözlerini kör etsin.
Mavi göğsün göstersin,
Çoban yıldızını dünyanın şakağında.
Gözlerin kalmış körfezler
Ve koyaklar arasında.

O sıvı karanlığın yatağında,
Uykunda rüyanla ıslat çıplaklığını.
Gecede böyle yıldızsız;
Kıyıya kim bıraktı seni ?
Sonsuzluğunda yitir kendini
Kendi benliğinin sonsuzluğunda...

Bir başka yürekte buluşan yürekle
Unut kendini, sevdanı da unut...

Aşk ve her şey,
Ruhunda yeniden başlar.
O ölümsüz, o yalın bakışta.
Gecenin gözleridir,
Sahipsiz, kör bakan yıldızlar...

Figen ANAR