Hayatımın en can alıcı yeriydi gidişin.
Daha doğrusu gidemeyişin.
Bir kere gitmekle kaç kere kalınabilirdi ki?
Kaç merhaba bir elvedaya bedeldi?
Daha sorulacak sorularım var benim.
Hadi çok geç olmadan, tam gitmeden benden, gel en iyisi.
Bak hala seni bekliyor, kurulmak için cümleler.
Cam buğusunda hala baş harfin.
Kış bitmeden gel en iyisi.
Beraber ateşe verip yalnızlığı, sıcağında ısınalım sarılarak.
Görsün gücümüzü ve uzak dursun bizden ayrılık.
Koy gönlünü gönlümün üstüne, pekiştirelim aşkımızı.
Eski biz olalım. Biz daha çok eskimeden gel en iyisi.
Arkada bıraktıklarını unutma sakın.
Ayağını bana göre uzat.
Serilip üstüne ısıtayım seni.
Beni unutmadan gel en iyisi.
İstifimi bozup yeni bir sen istifledim gönlüme.
Geri gelen bir sen, beni bırakmayan.
Yeni dediğime bakma, özlediğim sensin bu.
Seni daha fazla özlemeden gel en iyisi.
Yağmurlar seni çağırıyor yine.
Her şey sana benziyor, görebildiğim.
Yağmura karışıyorsun güçlenerek.
Yağmur seni yağıyor, adın “hüzün”.
Daha fazla sen yağmadan gel en iyisi.
Her akşam sen olup gecemi aydınlatıyor rüyalar.
Rüyalarda kaldı derler eski aşklar.
Aşkın en güzelinden esen rüzgar, ruhu bedenden ayırmadan gel en iyisi.

Aysun ÖZER