5
Yorum
0
Beğeni
4,8
Puan
1258
Okunma
Ben hiç bir ölünün ardından ağlayamadım
namlunun ucunda ki kurşun gibi
patlamaya an kala çevirdim gövdemi
mezarlıkların ardına.
Ben ölümü yetimliğinden bilirim
gecenin
zilletinden;
boğazıma düğümlenen sevincin.
Şimdi tüm gücümle haykırırken
doğduğum an gibi ilk nefes için
bir güzelliğini görerek zodyak’ın
yeniden doğmalıyım başka bir hayat için.
şimdi ölmeyi isteyecek kadar mutlu
yeniden doğmayı isteyecek kadar yarım
ve koskoca bir deryada
kendi halinde yüzen
körpe bir sandalım
avaz avaz ağlayan bir çocuğa şeker vermek
gibi olsa da
dinmeyen sancıların ardından
gülümseyen umut
yinede tadı azaltır acıyı
ağlarken ağzında dolu bir lolipop
m-jgan
5.0
80% (4)
4.0
20% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.