Ben bir hazan çiçeyiyim,
kövrek olur leçeğim.
Hiç hayatdan kam almamış
erken solur leçeyğim.

Kimse konmur yaprağıma,
ne kelebek saklanır.
Dövre vurub yanbaşımda
ne böcekler koklanır.

Şeh islatır yanağımı,
gözden akan yaş gibi.
Rüzgar masum bedenimi
eğir hilal kaş gibi.

Kuşlar bele göçüb gedir,
göklerde yol salınır.
Yaprak düşur yağmur gibi,
ecel zili çalınır.

Aman Allah,ağaclar da
çırımçıplak,lüt üryan.
Sonalar da uçub getmiş,
göller suskun,bağrı kan.

Ne ot kalmış saralmamış,
ne gül kalmış solmamış.
Boylanırım malul malul,
arka,hayan kalmamış.

Kaybetmişim neyim var sa
sanki,tapa bilmirim.
Zaman çapır öz atını,
ben ki,çapa bilmirim.

Dilim kısa ömrüm gibi,
yolum kardı,soyukdu.
Geçəmirim kapısından,
zalim felek ayıkdı.

Bir dost var mı el yetirim,
belki gönül bağlayım.
Başım koyub omuzuna
önkür önkür ağlayım.

Can kalmamış bedenimde,
bir ayağım,bir başım.
Gelenlerden haberim yok,
ben gedene yoldaşım.
*