![]() Düş/ müşüm
Çoktandır kırgınım
Dallarımı kırdığı için rüzgâra Bilirsin Çiçeklere hayat taşırdı eskiden Lakin Mevsimler çabuk değişir Tıpkı insanlar gibi Sen buna denge diyorsun Bense Kışın soğuğuna tutulmuş Ilık bir rüzgâr gibi Tepeden tırnağa üşüyorum Yanlış zamanların doğru insanı Ne zaman aklımda bir soru olsan Diğer soruya sebepsin İki dakika cehennem olsan Dünyada bir ömür ederdin Ki yalnızlığında merhameti varmış En çok seni kustu içimden Bir rüyalık uykularda Var olduğunu ispat etti Seni içimde öldürürken Ölüm ve aşk gerçektir. Yürekli olmak gerek Çünkü gerçeği yaşamak Asıl cesarettir dedik Ya Bismillah la düşüp girdabına Yoksul bir aşk taşıyorum güne Ve hep Yarsız kalarak düne Hatırlayarak hayatta kalırım belki Ama unutarak da devam ederim elbette Affedersin kul! Cüretimi bağışla Alayı yalnızlık bu şehir Bir zamanlar kutsal saydığımız Gerçek insanların emrindeki Aşkın asaletine tükürdüm Ve kavmimden öğrendim Tükürülenin yalanmayacağını Anladım ki sen Meyillimişsin içimizden g/itmeye Sür saltanatını, bu yara açıkta kurur Velhasıl kelam Sen sağ ben sefaletken Suda beliren suretini Sakladı susup giden Oysa yüreklidir demiştim Dallarım kırıldığında Daha kaç defa ölürüz Öyle olur olmaz filan… Ama sen hiç düşünmüyorsun Karanlığa neden gece denir. Ve suya yağmur |
Ve suya yağmur
bugün iki mısra atmosferindeyim sayenizde.. Sağolun kardeşim..