çırpındıkça dağlanan
dağlandıkça kanayan
minik bir kuşu düşün

teknelerin koylara esaretini
titrek çayların
kudurmuş dalgalara teslimiyetini
tatlı ırmakların çıldırtan ihanetini düşün

tayfunlara kürek çekenlere inat
regatalarda balık ekmek satanları
şerefsizliğe kadeh çakanları

mesela misinaya takılmış bir barbunun ağzındaki oltayı
yaşama tutunduğun pamuk ipliğini
susuzluğunu gidermek için başını uzattığında
yavru bir ceylana timsahın itliğini

ne bileyim yani
kanına musallat bir kanser hücresini düşün
oradan bütün vücudunu kaplayışını azgın bir tümörün
şah damarı patlarken acıların
bedenine attığı vurgunu
yürekte yaptığı dağlanmayı
tende yarattığı dalgalanmayı

ya da

döne döne kendini sokan bir akrebi
kıçını etinde saplayıp uçmaya çalışan arıyı
bir şarapnelle preslenmiş ölümü
güne uyuyan geceyi
doğadaki sözümona dengeyi
kimin yararına döndüğünü bilmediğin çarkı
çoraklığa damlasını akıtmadan çekip giden arkı düşün



düşün bir gülüşün hüzüne kırılışını
sahipsizliğinin güdük kalışını

gözlerde patlayan utangaç yaşların
yüzdeki yansımalarını
tatlı ile tuzlu suların karışan
karıştıkça ayrışan
ayrıştıkça yalnızlaşan
zoraki ve aykırı sentezini

kudurmuş dalgaların
kıyılarına çelme takışını düşün
düşün ki
bütün yollar kendine yürür
bütün yalnızlıklar kendini kürür

güneş çeker kendini
göçer dağların ardına
rüzgarlar sırtımda uyur
üşürüm daldalarda
düşün bu kışlar nasıl dönecek baharlara
kanım çekilir gövdem kurur
koma buralarda



şiir ve yorum: hasan polat