ne vakit gitsen benden

bir ten üşür

bin can çekilir bedenden




ne zaman gitsen benden

sobelenir bir kelebek

çarpar bıçaksırtı kayalara

bir damla kan

bir tutam can

düşer

düşer sol yanımdan






düşer dalından ham bir çağla

ve dalgalar çeker koynuna bir püren dalını

döner bir koca ömür

döner döner kudurur

sürüklenir bir "imdat"

kıyıdan kıyıya vurur

ağustosta bir şair ölür

akrep düğümlenir kadranına

yelkovan başında durur






ne vakit gitsen benden

bir ak güvercine pusu kurulur

telekleri çarpar namlu ucuna

tetiklenir bir deli tay

yeleleri savrulur

ansızın fırlar amansız düşüm

ölüme kıyamet sorulur

kurşunlar sıkılır çakmaktaşı kayalara

etimde bir ceylan vurulur






　

ne vakit gitsen benden

tüner dağların doruklarına firari kekiklerin kokusu

ve çakal sürüleri iner subaşlarına

uçuşur nefesimin buğusunda tütünün tütsüsü

ekmekler taşa keser

lanettir bu çıkmazın döngüsü






kendi karanlığına gizlenir bir mum alazı

cigaram külünde söner

çarpar öfkesini anason vurgunu

aman ha aman

kör kuyulardan bir çığlık ağzı

avaz avaz

hece hece

düşer gözlerin feri

karanlığa iliklenir gece






　
ne vakit gitsen benden

uzayıp gider mesafeler

kayan yıldızın zaman aralığında

adın dilimde solgunlaşır

asırlar ilişir sarmaşığa



dürtüklenir azgın bir hınç

kayarsın avuçlarıma

ayakların yaka paça

yüreğin parça parça

omuzların düşer

yüzün paramparça






gece uzun

sen uzak

gece hain

sen tuzak

gece puşt

ben tutsak

gece soğuk

gece sessiz

haberin olsun

yalnızlıklar buyütüyorum sensiz


hasan polat33