karalanmaya ne kadar müsaitsin kaderim
her yalana ne kadar kaygan ıhanetler türetmişsin dilinde
her derdin ceremesini ne çok özümşemişsin de
sensizlik denen nüshayı yalamamış yaprakların

hepi topu iki sayfa müsveddesin işte


düşündüğün cebelleşirken dilinin ucundaki sus payıyla
nasılda kanatmış acıdıkların yılka ömrünü
kırım kırım kırılmış düşlerin
kırık aynalardan çarpmış geçmiş yamalı gururuna


şimdi heryanın aşk olsa ne çıkar
gediklerine yeter mi yaşanmamış taze baharlar ?

susmuşsun boğulmak pahasına
ıslanmış bir minderde ezelin sızıp kalmış
yok edilmişliğine yanacağın yerde
varolmak adına bu çetin savaşta ne ?


evvellerin üstüne kezzap atmış

yarım yamalak kelimelerde ne çok ezilmiş cümleler
şimdi yaprakları küflü alelade bir defter gibi
rengini bile satın almışlar senden



ne çok müsaitsin kaderim
yokların varoluş umuduna ne kadar aç
bilirmisin sahip olduğunu sandıkların
belki senin yokluğuna muhtaç...



efendi gibi çekil doldurduğun boşluklardan
al başını erkenken git bir vakit
deşilmişinden bir mizan solu uzunca
çek bir nefes te yalnızlık
sus azıcık kendine usulca



usulca çek git ait olmadığın bağlardan
bu üzümler sana zehir edilir bilesin
durur yaşamak istediklerin düğümle boğazında
yanarsında


külün bunu duymaz ,


bilesin....














GG
















...